Vogeltrekteldag Euro Bird watch
5 oktober 2019

 

Telpost IVN vwg 1

 De telpost op de jaarlijkse borrel bij Janus Horrevorts

 ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Verslag vogeltrekteldag                                                               

Zaterdag 5 oktober, 14.30 uur…… nog anderhalf uur te gaan en dan zit de 26e editie van deze vogeltrekteldag er weer op. Een mooie tijd nu om alvast een verslag te schrijven want het is ongekend rustig. Bovendien staan er nog genoeg andere tellers om de lucht in de gaten te houden.

Vanochtend zijn we om kwart over zeven gestart. Met een groepje van een man of acht staan we al vanaf de ochtendschemer te luisteren en te kijken. Maar het is stil. Er staat een noordoosten wind, fijn voor de vogels die naar het zuiden trekken maar door deze gunstige windrichting vliegen ze erg hoog waardoor ze lastig te zien zijn en moeilijk te horen. Het eerste uur blijft de teller op een armzalige 66 waarnemingen steken. Het volgende uur wordt dat aantal bijna verdrievoudigd maar ook 174 is geen getal waar we heel enthousiast van worden.

Dat gebeurt pas rond 12 uur als de roofvogeltrek op gang komt. De ene buizerd naar de andere trekt in een mooi lijntje over om zich vervolgens weer te verzamelen op zoek naar een thermiekbel. Ook sperwers, een enkele havik en wat torenvalken en slechtvalken komen over. Hoog, in een strakke lijn naar het zuidwesten. Maar juist door deze lijn te volgen ontdekken we steeds meer roofvogels. Ineens zijn onze koude voeten en handen vergeten. Vrijwel tegelijkertijd komt Janus traditiegetrouw met een fles Schrobbelèr. Ook dat helpt goed om weer op temperatuur te komen.

Een kop warme soep , versgebakken kruidkoek, plezierig gezelschap…… ondanks het frisse windje en het gebrek aan vogels, is het hier op de telpost prima uit te houden. Jammer genoeg blijven de vogels hoog vliegen. En langzamerhand wordt de stroom vogels weer minder: drie graspiepers, twee veldleeuweriken, vier vinken,  één witte kwik. En met het minder worden van de aantallen lijkt de temperatuur ook weer te dalen. Het zonnetje is verdwenen en het laatste uur gebeurt er eigenlijk niet veel meer. Van het infopunt op de Logtsebaan horen we dat het op de andere posten niet veel drukker is. De tellers die hier op de centrale post zitten, hebben waarschijnlijk nog het meeste te doen.

TelpostCentraal

Zij informeren geïnteresseerde voorbijgangers over het trektellen en tegelijkertijd verwerken ze ieder uur de gegevens van de diverse telposten. Dit jaar voor het eerst digitaal, een stuk efficiënter dan alle aantallen op papier noteren om ze later alsnog op te tellen en in te voeren.

Bij de Rode Haktol wordt na afloop nog even nagepraat onder het genot van warme chocomel met slagroom. Totaal zijn er op 5 posten 12466 vogels geteld. Er zijn grote verschillen onderling, zo zijn er op Vlagheide het eerste uur al 1355 vogels genoteerd. Ook de rest van de dag komen op deze post duidelijk meer vogels over. Opvallend is verder het grote aantal buizerds, totaal worden er 441 gezien. Net niet genoeg om in de top 5 te komen die bestaat uit spreeuw (4327), vink (1376), zanglijster (835), boerenzwaluw (595) en veldleeuwerik (525).

Al met al een geslaagde dag!

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

   

     FotoTel1  FotoTel2  FotoTel3 FotoTel4 

 

 Hieronder de totaallijst van de 5 telposten

 
EuroBirdwatch 2019 1EuroBirdwatch 2019 2EuroBirdwatch 2019 3EuroBirdwatch 2019 4

 

Excursie Maasvlakte
21 september 2019

Maasvlakte
Ongeveer 10 jaar geleden is in de Noordzee ten westen van Rotterdam de Tweede Maasvlakte aangelegd. Hierdoor zijn er volop mogelijkheden voor de vestiging van bedrijven rondom de havens. Er liggen nog verschillende onbebouwde terreinen  waar de (trek)vogels zich te goed kunnen doen aan de zaden. En omdat deze Maasvlakte een stuk in zee steekt is dit een goede plek om in de trekperiode naar langstrekkende zeevogels te kijken.            TELLIJST

aalscholver De excursie starten we bij de Vogeltrekpost aan de Prinses Maximaweg. Bij een stevige noordwestenwind worden de vogels naar de kust geblazen en laten ze zich goed zien. Het was echter een zonnige dag met een licht briesje uit het oosten. Toch vlogen er nog verschillende vogels langs zoals zwarte zee-eenden, eiders, roodkeelduikers en aalscholvers. Op het strand zaten veel verschillende meeuwen en een groep grote sterns. De grote sterns vlogen regelmatig naar zee om naar visjes te duiken. Verschillende groepjes graspiepers en 2 roepende oeverpiepers vlogen over de telpost. Hoogtepunten waren de twee kleine jagers. Deze vogels broeden in het noorden van Europa. Ze vangen zelf geen vis, maar stelen dit van meeuwen en sterns. We zagen de kleine jagers langdurig achter meeuwen aanvliegen in de hoop dat deze de gevangen vis loslaat of opbraakt. 
tapuit2  De tweede stop hielden we op een braak liggend terrein bij de brandweerkazerne verder op de Maasvlakte. Een groep van ruim 50 kneuen en verschillende graspiepers vlogen rond. Een stuk of 5 tapuiten zochten het terrein af naar insecten. Torenvalken waren druk aan het jagen. Vanwege graafwerkzaamheden en veel vissers was het verder rustig.
pijlstaart1  De derde stop was bij de Vogelvallei, een 2 jaar geleden aangelegd stukje natuur met water, slikrandjes en eilanden. Een mooi vogelscherm, helaas niet functioneel door de hoogte van de kijkgaten. Verschillende soorten eenden, vooral veel wintertalingen en ook 2 pijlstaarten, zwemmen hier rond.
kuifeend2kuifeend De vierde stop is bij de Slufter, een speciedepot. Hier is het wat drukker met vogels. Een havik en visarend zitten op de grond. Tussen de futen zwemmen ook geoorde futen. De lepelaars en kluten staan te rusten. Ook hier veel eenden: bergeend, tafeleend, kuifeend, krakeend, wintertaling en wilde eend. Op grote afstand foerageren een witgat en groenpootruiter. 
visarend2visarend  De vijfde stop is aan de overzijde van de weg bij de Westplaat. De Westplaat bestaat uit kwelder en de bij eb droogvallende zand- en slikplaten. Er staan duizenden steltlopers, maar de afstand en het tegenlicht maken het moeilijk ze op naam te brengen. Op 2 grote palen in het water zitten visarenden.
tureluur3tureluur  De zesde stop in bij het Voornse Meer, maar vanwege de vele recreanten besluiten we direct te vertrekken en naar Stellendam te rijden. Eerst bezoeken we hier de buitenhaven. Zittend in de zon op de dijk genieten we van de vele vogels: honderden scholeksters, wulpen, tureluurs, lepelaars. Een jagende bruine kiekendief.
oeverloper4oeverloper  De laatste stop is de nieuwe vogelkijkhut Tij. Deze hut bevindt zich bij de Scheelhoek, een vogelreservaat in het Haringvliet. Tij is een architectonisch hoogstandje: een houten ei waar je via een vlonderpad en tunneltje naar toe loopt. Onderweg naar de hut horen we de Cetti’s zanger eerst aarzelend en later luid zingen. Vanuit de hut kijken we uit over water met slikrandjes, eilanden en in de verte het Haringvliet. Ook hier weer de nodige eenden, steltlopers (watersnip, oeverloper, witgat) en op het open water tientallen knobbelzwanen. Een mooie afsluiting van de excursie.





------------------------------------------------------------

 Vogelvallei Maasvlakte 2019vogelvallei

Auteur: Titia van Heusden

Foto’s:  Marie-Jose Verbeeten, Allard Metselaar, Jan Wolfs en Vogelbescherming

Excursie Markiezaat, Woensdrecht en Slikgat bij Tholen
18 augustus 2019

kleinst waterhoenkleinst waterhoenKoffie drinken onder een afdakje bij bezoekerscentrum Kraaijenberg, twee uur later dan eigenlijk afgesproken was en met minder mensen dan verwacht. En dat allemaal vanwege de regen die dan om 10 uur nog steeds even door miezert. Maar deze dag waar we met grote twijfel aan zijn begonnen, zal uiteindelijk een van de leukste excursies van het jaar worden.   TELLIJST

Op ons gemak wandelen we richting Markiezaatsmeer, een zoetwatermoeras ontstaan door de afsluiting hier van de Oosterschelde. Vanwege het aantal soorten vogels dat hier broedt of in trektijd verblijft, wordt dit reusachtige moeras beschouwd als een van Nederlands belangrijkste ‘wetlands’. Vandaag zijn het vooral de laag foeragerende zwaluwen die de show stelen. Er vliegt zelfs nog een late gierzwaluw. Ook bij de kijkhut zijn de zwaluwen  rijkelijk vertegenwoordigd, daar zitten ze gebroederlijk naast elkaar op de draad. Op het slik lopen wat steltjes maar er zwemt ook een rosse stekelstaart en een krooneend met 5 jongen rond. Ver weg zitten zelfs twee zeearenden en loopt er een vos. Mooie waarnemingen. En op de terugweg is het ook drukker in de kruidenrijke ruigtes. Putters, veel juvenielen ook, grasmus, roodborsttapuit, gekraagde roodstaart en nog wat andere soorten die je hier eigenlijk ook wel verwacht. Meestal met de hele familie, de jonkies blijven duidelijk nog even bij de oudervogels in de buurt. Een mooi stukje is dit. Nu we dan toch hier zijn, moeten we natuurlijk ook even langs de Zouteweg waar de laatste dagen allerlei spannende soorten gezien zijn.

Het begint weinig veelbelovend, ieder grijs of bruin bewegend voorwerp in de begroeiing blijkt een jonge waterhoen of meerkoet. Totdat we, zittend op een bankje, ineens een andere vogel ontdekken. De snavel is te lang voor een van onze doelsoorten maar ook een waterral, een juveniele in dit geval, is de moeite waard. Het blijken er zelfs twee te zijn die op hun dooie gemak steeds het slootje oversteken, op zoek naar iets eetbaars. Genieten dus, zeker als even later van wat verderop gewenkt wordt. Want daar, zo’n honderd meter verderop, komt een porseleinhoen steeds te voorschijn uit het riet. Met zelfs nog een waterral erbij, samen in één kijkerbeeld. Volkomen op zijn gemak zit het porseleinhoen even later te badderen, zodat echt iedereen hem goed kan bekijken. En als we dan uiteindelijk weg willen gaan, komt daar ook nog een kleinst waterhoen uit het riet te voorschijn. Een terechte naam, vergeleken met een waterhoen is dit echt een klein vogeltje van 16-18 cm lang. Het verdwijnt dan ook wel heel makkelijk achter de polletjes maar met wat geduld krijgt iedereen deze toch wel heel bijzondere soort goed te zien. De Hogerwaardpolder is de volgende stop. Het uitkijkpunt stelt niet veel voor maar hier vliegen wel de kneutjes die we al bij het Markiezaatsmeer verwacht hadden. Bij de plas zit een mooi groepje kleine plevier maar de leukste waarneming vormen twee reetjes die op een 15 meter afstand nieuwsgierig door de zonnebloemen heen naar ons staan te gluren. 
Inmiddels hebben we al veel soorten gezien maar het weer is heerlijk, met weinig wind en een zonnetje, dus we besluiten om nog even richting Tholen te gaan. Hier bij het Stinkgat zien we vooral steltjes. Groenpootruiter, zwarte ruiter, tureluur, oeverloper, kluut,
bontbekplevier, scholekster en zelfs enkele kemphanen en een zilverplevier worden gespot. Maar ook lepelaars en een juveniele koekoek. Uiteindelijk komen we in totaal uit op 84 soorten, waarbij de meeste vogels zich goed lieten zien. 

Een fantastische vogeldag dus, die toch maar weer aantoont dat thuis blijven meestal niet de beste keuze is.

Tekst:   Hannie Nilsen
Foto’s:  Karin van de Logt en Jan Wolfs

Avondexcursie Hemelrijkse waard
19 juli 2019

hemelrijksevogelaars dit weekend
Vanuit Oisterwijk reden we met 2 auto’s naar de Hemelrijkse waard, daar zouden we nog een aantal leden treffen. Zij stonden al even op ons te wachten en hadden alvast rond kunnen kijken. Er zwommen meerkoeten en waterhoentjes rond met jongen, deze waren erg mooi te bekijken. Iets verder zagen we zowel een kleine zilverreiger als meerdere grote zilverreigers, deze hadden een mooi plekje ingenomen in de bomen.

Blijft altijd leuk om te zien dat deze vogels met lange poten rustig op een tak staan rond te kijken of te slapen.Ook de aalscholvers hadden zich in een kale boom verzameld. Sommige van hen zaten met de vleugels helemaal wijd open, zo kunnen ze goed drogen. Aalscholvers hebben niet zo’n goede waterafstotende vetlaag zoals andere watervogels. Eigenlijk best raar een watervogel die geen goede waterafstotende vetlaag heeft maar dat heeft een reden.       TELLIJST

Excursie Lauwersmeer
2 - 5 mei 2019 foto's: Jan Wolfs

BannerInvoegen2019Dag 1 - Donderdag 2 mei 2019 - Titia van Heusden                                        TELLIJST

Iedereen is al vroeg opgestaan, al voor 6 uur vertrokken we met 4 auto’s uit Oisterwijk en omgeving op weg naar het Lauwersmeer.Traditiegetrouw houden we in Drenthe een stop bij de vogelkijkhut Diependal bij Oranje. We parkeren bij een klein bosje en lopen dan tussen de akkers nog een kleine kilometer naar de hut. We hoorden en zagen al direct een zwarte roodstaart zingen op het dak van een schuur. Ook de veldleeuwerik en geelgors, zij het nog aarzelend, laten zich horen. Een paar gele kwikstaarten zijn op zoek naar insecten. Net voor we de poort van de hut hebben bereikt, vliegen 2 kraanvogels laag over. Een mooie start van het weekend.  De vogelkijkhut bereiken we via een ondergrondse gang en een wenteltrap. Boven zijn we aan alle kanten omringd door de vloeivelden. Al snel wordt de eerste roodhalsfuut opgemerkt, mooi in zomerkleed. Langzaam zwemt hij dichterbij en worden de nodige foto’s gemaakt. Dit is een van de weinige plaatsen in Nederland waar de roodhalsfuut broedt. Verder zwemmen er de nodige eenden, waaronder veel slobeenden, wintertalingen en een man zomertaling. Op de oever rennen 2 kleine plevieren en staat een lepelaar te slapen.

In de struikjes zien we graszangers, rietzangers, rietgors en een blauwborst. De volgende stop is bij het Fochteloërveen. De geelgors laat zich goed horen en de roodborsttapuiten zijn druk aan het foerageren. Een overvliegende roofvogel trekt de aandacht: een buizerd of een visarend? De vogel landt ver weg in de boom. De kop van een visarend, maar wit op de rug, dat klopt niet. Dus met enige teleurstelling maken we er een buizerd van. Aan het eind van de middag gaan we nog naar de Ezumakeeg aan de westzijde van het Lauwersmeer. We starten in het noorden, hier staan een paar mooie banken waarvandaan je een mooi zicht hebt op de vele vogels. Ruim 500 kemphanen zijn druk aan het foerageren, er staan ook verschillende mannen met een mooie gekleurde kraag.Ook kluten, tureluurs en bosruiters zijn druk in de weer. Een zwarte ruiter in zomerkleed valt op. Wat verder weg lopen bonte strandlopers met daartussen 6 andere kleine steltlopers, drieteenstrandlopers of kleine strandlopers. Deze kijken we later na in de boeken, en na vele discussies blijken het toch kleine strandlopers te zijn. Tussen de vele soorten eenden, vooral veel slobeenden, zien we o ok de pijlstaart, zomertaling en rosse stekelstaart.  

 Dag 2 - vrijdag 3 mei 2019 - Ietje Batjes

11 dapperen stonden om 6:00 uur op voor een wandeling op de Baak. Voor het vroege opstaan werden ze beloond met het horen van de roerdomp en het zien van o.a. de snor en de rietzanger. Om 8:00 uur stond het ontbijt klaar, broodjes en drinken voor de lunch werden gemaakt.  Marie-José en Titia bepaalden de route langs de proefboerderij op de Zoutkamperplaat . We hadden alle tijd om 3 beflijsters prachtig te bekijken.  Kleine Jan maakte foto’s en Allard heeft een groepje  bezig gehouden met een misschien bijzondere vogel. Iedereen alert en na lang speuren bleek het een tapuit te zijn.  We hoorden een gekraagde roodstaart en zagen verder kramsvogel en tapuit. Ezumakeeg  verraste ons met de zeearend, zomertaling, bosruiter, krombekstrandloper, zwarte ruiter en honderden kemphanen. Op de bank,  uit de wind en in de zon was het reuzegezellig. Een discussie over een kleine strandloper of nee toch niet, het is een drieteentje. De kenners zijn niet helemaal overtuigd, komen uiteindelijk met een lichte aarzeling tot een drieteenstrandloper. De stemming zat er goed in, Titia was de weg kwijt te horen aan haar opmerking “Oh, ik wist niet dat ik hier was”. Verder was het lastig duidelijk te maken waar een bepaalde vogel zat.

De aanwijzingen: “Daar ginds boven die groene bomen, iets naar links, boven dat blok” waren niet voor iedereen duidelijk. De leukste vraag bij al deze aanwijzingen was “ Vliegt hij? “ Op naar de Bantpolder, hopelijk zit daar een morinelplevier. Helaas! Wel veel brandganzen en rotganzen, in een polder die droger was dan vorige jaren. Bij de haven, waar Frances aansluit, is het koud en er staat een harde wind, ook de visdieven verstoppen zich een beetje. Bart kijkt nog even op waarnemingen.nl en ziet dat er 8 morinel- plevieren gemeld zijn in de Bantpolder. Terug naar de Bantpolder, turen over het land en Titia zag zwarte bolletjes die af en toe verdwenen. Gelukkig konden we via een betonpad dichtbij komen en we hebben 5 morinellen allemaal heel goed kunnen zien. Fantastisch! Terug naar Vierhuizen voor een heerlijke maaltijdsoep met brood en toebehoren. Hannie, dank je wel voor je kookkunsten. In een snel-vaatwasser werkte Karin op efficiënte wijze in no time de vaat weg. Karin, dank je wel! Al jaren zit er een oehoe in de buurt en Bart, Els en Titia gaan na het eten  hoopvol op stap. Helaas zonder resultaat.  De rest blijft achter en zit rozig op de bank met een drankje na te genieten van deze heerlijke dag.

 Dag 3 - zaterdag 4 mei 2019 - Jan op 't Hoog

We besluiten deze morgen een bezoekje aan het wad te brengen. We ontbijten om 06.30 uur en gaan daarna op pad. Hoogwater is het rond 9.30 uur dus kunnen we mooi naar de vogels kijken die door het hoogwater steeds verder naar de dijk worden gedreven. De weersverwachting is hetzelfde als de afgelopen dagen een stevige noordwesten wind en lage temperaturen. We zijn er allemaal goed op gekleed, dus laat de vogels maar komen. Als we de dijk oplopen, is het een grote teleurstelling. Flinke golven en hoogwater en een stevige koude wind. We kijken nog even maar er is maar weinig te zien en de tranen schieten in de ogen door de felle wind. Maar wij laten ons niet zomaar uit het veld slaan. Op naar een HVP (hoogwatervluchtplaats). We komen juist op tijd en zien groepen zilverplevieren landen.  Een mooie plaats, waar we de zon in de rug hebben en de vogels prachtig kunnen bekijken. We zien ook nog een paar kanoeten die al behoorlijk op kleur komen en ook de regenwulpen blijven altijd een mooi gezicht. Regelmatig vliegt de groep weer op en als ze dan weer landen op bijna dezelfde plaats, is het weer kijken.  Er zit altijd wel weer iets nieuws tussen zo’n grote groep. Een paar groenpootruiters, een rosse grutto en heel veel bonte strandlopers. Aan de horizon verzamelen zich dikke donkere wolken en de app van buienradar maakt overuren. Als de bui toch naar ons dreigt te komen, pakken we in en gaan richting Suyderoogh, een bosgebied waar we hopen op de wielewaal. Net voor we er arriveren worden we via de groepsapp er op attent gemaakt dat de nachtegaal links van ons zit te zingen. Altijd mooi die volle klanken. Een kleine bui overvalt ons en we wachten deze af in de auto. En dat komt goed uit want onze fotografen zijn vanmorgen niet mee zijn gegaan naar het wad maar naar de rietvelden bij de Pomp. Erg tevreden kwamen ze terug met mooie plaatjes van de baardmannetjes en hun vrouwtjes. De wielewalen hadden ze van dichtbij gezien, afwachten of het ook gelukt is met de foto’s. Enkele  van onze groep horen hier ook de wielewaal en we wandelen naar het uitkijkplatform Achter de Zwarten. In het verleden kon je hier de zeearend goed treffen. Maar ook boven op het platform is de wind de grote spelbreker. We wandelen terug en in de luwte van het bos is het goed toeven.

Op een paar meter afstand zitten nog een koppeltje putters dat zich mooi laat bekijken. Het is tijd voor de lunch. We rijden naar Lauwersoog waar de kibbeling zich goed laat smaken. We overleggen even en besluiten naar Euzemakeeg te rijden. Als we net voor Ezumakeeg rijden, zien we iets anders dan normaal, tenminste dat denken wij. Er wordt volop gediscussieerd. Wel of geen roodkeelpieper. De vogel oogt ranker en slanker dan een graspieper en de tekening op de rug is ook anders. Er worden door de telescoop wat foto’s genomen zodat Bart die op waarneming. nl kan plaatsen. Misschien volgt er wel een reactie op dat het een gewone graspieper is, alhoewel het roepje heel anders klonk dan van een graspieper. Op een gegeven moment verdwijnt de vogel. We zien in de buurt wel een vogel op een paaltje zitten maar dat is heel zeker een graspieper,  de vogel die wij zagen was beduidend anders. Op de ‘onzekere’ melding van  een roodkeelpieper op waarneming.nl komt geen enkele reactie dus we trekken de voorzichtige conclusie dat we een eerste winter roodkeelpieper op de tellijst kunnen zetten. Al blijft het er toch een met ????? We gaan verder en we sluiten ons aan bij de groep die al bij Ezumakeeg Noord staat te kijken. We zijn hier de afgelopen dagen ook al geweest en dat was echt genieten. Enkele honderden prachtige kemphanen en de bosruiters. De fotografen beleven weer een topdag met prachtige plaatjes, want het zonlicht en de geringe afstand tot de vogels is geweldig. We kijken en wandelen hier een paar uur en tegen vijven rijden we terug naar ons verblijf. Daar is het kliekjesavond maar het smaakt bijzonder goed. In de avond gaat nog een groepje naar de hut bij het Jaap Deensgat. Nieuwe soorten zien ze niet maar ze horen en zien wel de baardmannetjes en groepen gele kwikstaarten. Dus blijft de teller op 131 soorten staan. Kijken wat de zondag ons brengt  en of er nog een paar leuke soorten bijkomen. Nu eerst koffie en dan Keezen. Voor de duidelijkheid een spel dat lijkt op Mens-erger-je-niet en dat wordt met een groepje van 6  gewoonlijk ook weer nachtwerk. Maar het is wel erg gezellig en daardoor een erg ontspannen weekend.

Dag 4 - zondag 5 mei 2019 - Gijs v/d. Weerden

Vanochtend na een niet al te lange nacht (waarbij niet onvermeld mag blijven dat dit mede veroorzaakt werd door het spannende spel Keezen dat met grote overmacht door twee van onze leden werd gewonnen) om 06.30 vertrokken naar de Pomp. Daar een korte wandeling gemaakt, deels door het bos, deels naar het riet. Vanaf de uitkijktoren weer de zeearend gezien. Daarnaast 2 snorren. Ook de rietzangers lieten duidelijk van zich horen. Boven het riet een mooi mannetje bruine kiekendief. Tijdens het tochtje door het bos naar de rietvelden waren er behalve vink, tjiftjaf, fitis en roodborst geen bijzonderheden te horen. Wel 2 damherten op het pad, ook mooi. Bij de rietvelden aangekomen hoorde we al direct het tsjing tsjing van de baardmannetjes, ze lieten zich ook kort even zien. Verder aan de ene kant van het pad een sprinkhaanzanger en aan de andere kant een snor. Daardoor was het geluid van beide lastige soorten mooi te vergelijken. En verder ook weer een bruine kiekendief. We stonden daar lekker uit de wind in de zon maar behalve het laten horen van hun geluid en af en toe een kort sprongetje boven het riet uit, lieten de baardmannetjes het afweten. Wel weer een rietgors en een rietzanger mooi in beeld. Toen we weer richting de auto´s liepen zagen we nog een knobbelzwaan op zijn nest met pa knobbelzwaan in de buurt om een oogje in het zeil te houden. Een paar van ons hoorden een Wielewaal roepen. Terug naar ons onderkomen voor dit weekend, vervolgens ontbijt, lunchpakketten smeren en opruimen. 

Daarna vertrokken we richting het Zuidlaardermeer. Eerst naar de noordzijde bij Onnen, waar we bij aankomst al direct werden getrakteerd op 2 steltkluten en een aantal geoorde futen. Vanaf het gemaal heb je een mooi uitzicht over het gebied en er werd druk gespeurd naar de zwarte ibis die hier eerder was gesignaleerd. Helaas niet gevonden maar verder was het er volop genieten van allerlei vogels. Uiteindelijk dreef een flinke regenbui ons de auto in. Na wat eten en koffie doorgereden naar het meer zelf. Onderweg hebben we de zeearend op het nest gezien wat toch wel een erg mooi gezicht is en vervolgens kwam er even later nog eentje overgevlogen die zich goed liet zien. Het vijfde exemplaar van het weekend. Bij het meer aangekomen, moesten we weer schuilen voor een buitje. Daarna vanaf de dijk gespeurd naar de eventueel aanwezige sterns. Dit leverde toch nog mooi de zwarte stern en de witwangstern op.Duidelijk werd wel dat het gebied wat minder vogelrijk is dan een aantal jaren geleden. Volgens een autochtone fotograaf was dit te wijten aan veranderd waterbeheer en het feit dat er uitbreiding van het gebied heeft plaatsgevonden waardoor de vogels meer verspreid zitten. Ondanks dat blijft het een schitterend gebied. Halverwege de middag trokken de meeste van ons voldaan huiswaarts. Alleen een drietal fanatiek volhoudende dames kreeg er maar geen genoeg van en bleef nog een tijdje om nog aan de overkant van het meer te gaan kijken. Al met al kunnen we terugkijken op een hartstikke mooi, vogelrijk, leuk en gezellig weekend waarin we veel hebben gezien en veel lol hebben gehad.