Excursie Huis ter Heide en Leikeven
11 november 2018 

putter1putterOp het programma vandaag staat een excursie naar de Blauwe Kamer bij Rhenen. Een mooi natuurgebied, één uurtje rijden vanaf Oisterwijk. Maar de weersverwachting is slecht en met een beetje pech valt deze excursie letterlijk in het water. Vandaar dat we na enig overleg het dichterbij huis gaan zoeken, namelijk Huis ter Heide. ‘Een verborgen pareltje’ noemt Natuurmonumenten dit gebied en eigenlijk hebben ze daar wel gelijk in. Zeker nu, in de late herfst als de kleuren op zijn mooist zijn, is het hier prachtig wandelen. Op een enkel spatje na, blijft het droog en af en toe doet een waterig zonnetje zijn best om de dag nog vriendelijker te maken. En een frisse wind door de haren is ook geen beletsel voor een fijne excursie. Hoewel de vogels zich met dit weer natuurlijk wel wat meer verbergen in het dichte struikgewas. Maar al met al spotten we toch ongeveer 40 soorten waaronder enkele zeer mooie waarnemingen. De grote groep ooievaars aan het begin van de wandeling bijvoorbeeld. Want hoewel deze vogel tegenwoordig al weer bijna gewoon lijkt te worden, blijft het toch een mooi gezicht. Andere toppertjes zijn een koppeltje pijlstaart, het witgatje en de slechtvalk die mooi dichtbij overkomt.                           TELLIJST

 Een klein groepje ziet 3 kruisbekken, een ander een groene specht en ook sijsjes, putters, buizerds en staartmeesjes worden regelmatig gezien en gehoord. De eenden zijn nu weer mooi op kleur en kramsvogels en koperwieken zijn inmiddels ook gearriveerd om hier de winter door te brengen.

Niet zoveel vogels betekent overigens wel meer aandacht voor andere soortgroepen. Vier reeën verraden zich door hun witte kontjes als ze met grote sprongen door het veld naar de bosrand gaan. Altijd mooi om te zien. Paddenstoelen zijn er opvallend weinig dit jaar, we zien een mooie rode vliegenzwam en een uit de kluiten gewassen parasolzwam, verder staan er hier en daar wat groepjes bruine, vergane onbekende soorten. Ook enkele korstmossen zorgen voor hoofdbrekens. Het bekermos herkennen we wel, het andere is waarschijnlijk rode heidelucifer.

En zo wandelen we op ons gemak door het gebied. We praten wat, houden ondertussen met één oog de lucht in de gaten en weten uit ervaring dat enkele mensen ook met één oor de omgeving in de gaten houden. Het is een goede keuze geweest om het excursiedoel te veranderen. Gezellig, mooi en ontspannend, en als het weer rond het middaguur omslaat zijn we zo weer thuis.

Dat laatste is helaas een misrekening. Door werkzaamheden aan de weg staan we het laatste stuk in een flinke file. Zo dichtbij huis en dan toch bijna een uur onderweg. Maar dat is dan ook het enige minpuntje van een zeer geslaagde excursie.

Tekst: Hannie Nilsen
Foto's: Jan Wolfs